Saturday, September 18, 2010

"One of the greatest victories you can gain over someone is to beat him at politeness. - Josh Billings

Þegar ég var 7 ára, ný flutt heim til íslands vorum við mamma í kringlunni, hún benti mér á að fólk stæði aldrei hlið við hlið í rúllustigum í Svíþjóð. Mamma fór eitthvað að tuða um hvað stór hluti íslendinga væru mikið sveitafólk og kynnu ekki að lifa í borg þar sem þarf að sýna tillitsemi.


 Þetta sem mamma sagði mér hefur fylgt mér seinustu 10 ár. 
Nokkur dæmi frá Sólon og aðrar dæmisögur:



 90% íslendinga vaða beint inn og fá sér sæti, án þess að spurja hvort það sé laust fyrir þau og hvar þau megi setjast. Svona fólk á það svo til að verða svo ansi fúlt þegar ég bendi þeim á að borðið sé frátekið.


 70% þakka ekki fyrir, ég kem með drykki, matseðla og guð má vita hvað og enda á að segja "Gjörið svo vel". Já ég fæ oft tilfininguna eins og ég sé að tala við heyrnalausan mann eða sjálfa mig. 


Ég var alin upp við frekar stranga borðsiði og kannski það sé ástæðan afhverju ég verð oft hneyksluð. Hint fyrir þá fáfróðu: Hnífapörin eru sett saman þegar maður er búin/n og þá má þjónninn taka diskinn. Ég lendi nokkuð oft í því að taka diskana þegar fólk er "búið" en þá er ég allt í einu orðin dónaleg.


Ég þoli ekki sjálfhverfuna í fólki, fólk er alltaf eitthvað að þvælast fyrir án þess að taka eftir því. Íslendingar eru svo vanir að hafa 20 metra svigrúm í sveitinni en kemur svo í bæinn og hefur allt í einu 1 metra.  Við höfum öll lent í þessu, t.d. fólk sem ákveður að spjalla á óhentugum stöðum s.s. í dyrum, á barnum fyrir öllum á Sólon, í tröppum.



Fólk einfaldlega getur ekki staðið í röð, þið hafið kannski tekið eftir þessu þegar þið farið í bíó, það er aldrei nein röð heldur stendur fólk í einni hrúgu að berjast um að fá afgreiðslu.



Meira um þessa sjálfhverfu.. T.d. á laugarveginum eða í kringlunni labbar fólk utan í mann og biðst ekki afsökunar. Þegar ég var 14 ára fór ég til London og kom ég heim í menningarsjokki, fólk baðst afsökunar ef ég labbaði utan í þau.



Sveitaíslendingarnir vita ekki hvað er veitingastaður og hvað er skyndibitastaður. 
Á veitingastöðum er þjónusta og þá þarftu ekki að ganga frá eftir þig en á stöðum eins og Subway, Ikea og Mcdonalds hendiru ruslinu eftir þig (eitthvað sem að ég sé íslendinga gera alltof sjaldan).



Ég hef ekki lent í því nýlega en þegar ég vann sem sjoppudama fannst mér ótrúlega pirrandi þegar viðskiptavinirnir töluðu í síma á meðan ég var að afgreiða þau! Mér finnst þetta vera pure dónaskapur. 





Ég minni nú fólk og sjálfa mig á að enginn er fullkomin

Mér finnst samt að við eigum að taka okkur á

1 comment:

  1. Heyr heyr!

    Frábært blogg hjá þér og ég tek undir allt sem þú skrifar, íslendingar mega taka sig aðeins á í þessum málum.

    Kv. Helga

    ReplyDelete